Strona główna -> Wspólnoty parafialne -> Ruch Rodzin Nazaretańskich

Inicjatorem Ruchu Rodzin Nazaretańskich jest ks. prof. Tadeusz Dajczer, który z grupą osób świeckich utworzył w 1985 r. w Warszawie pierwszą wspólnotę ewangelizacyjną, która dała początek Ruchowi. W ciągu dwóch lat RRN rozprzestrzenił się na terenie Polski, a obecnie istnieje także w kilkudziesięciu krajach na wszystkich kontynentach.

Wspólnotami kierują świeccy animatorzy – u nas jest to pani Helena Łabuz – którzy ściśle współpracują w zakresie spraw duchowych z kapłanami. W naszej parafii takim opiekunem jest ks. Adam Gołąb.

 

Dla kogo ta duchowość?

W tej duchowości może odnaleźć się każdy, kto choć raz w życiu doświadczył, że jest słaby, nie może ufać sobie, choć raz poczuł się jak syn marnotrawny, któremu jest źle. Wtedy jest szansa, że człowiek zwróci się ku Ojcu i na Nim zechce się oprzeć, nawet jeśli pierwszym impulsem do powrotu jest czyste wyrachowanie. Przecież syn marnotrawny nie wrócił do Ojca z miłości – wrócił, bo przymierał głodem i nie miał grosza w kieszeni. Dopiero, kiedy Ojciec przytulił go, kiedy syn spotkał się z bezmiarem ojcowskiego przebaczenia i miłosierdzia, dopiero wtedy mogła się w nim obudzić miłość do Ojca.

        A co z tymi, którzy czują się porządni i nie mają problemów ze swoją pobożnością? Ich duchowa sytuacja jest trudniejsza, tak jak sytuacja porządnego starszego brata z przypowieści o synu marnotrawnym, albo porządnego bogatego młodzieńca, który odszedł smutny po spotkaniu z Jezusem. Ale także dla nich jest jeszcze ratunek, bo duchowość pomaga stawać w prawdzie, dostrzegać swoją grzeszność i potrzebę zbawienia. Przecież każdy z nas stanie przed Panem Bogiem w chwili śmierci. Każdy z nas zobaczy wtedy bez upiększeń całą prawdę o sobie. Po co tracić złudzenia na swój temat dopiero w czyśćcu, skoro można to robić już tutaj na ziemi? Czyż nie lepiej jednoczyć się z Bogiem już teraz?

 

        Szczególnym rysem duchowości Ruchu jest osobiste zawierzenie się Matce Bożej. Dlaczego? Zbawiciel z wysokości krzyża zawierzył swojej Matce umiłowanego ucznia. W ten sposób uczynił Maryję Matką Kościoła i Matką każdego z nas. Dlaczego Ona? Dlatego, że właśnie Maryja nie utraciła zaufania do Pana Boga pomimo tylu doświadczeń – poród Syna w nieludzkich warunkach, ucieczka do obcego kraju z malutkim Dzieckiem, a na koniec cierpienie pod krzyżem Syna na Glogocie. Nas na taką ufność nigdy nie będzie stać. To dlatego zawierzając się Matce Bożej, niejako „wskakując” na Jej ramiona, pozwalamy, żeby niosła nas do Jezusa, ta, która zna najkrótszą drogę do świętości – drogę pokory i bezgranicznej ufności. Drogę, której nie potrafimy przejść sami, bo nasza pycha i brak ufności zawsze znajdzie powód, żeby skręcić gdzieś w bok, a nawet zawrócić. 

       

        Obecnie wielu ludzi w Kościele odczuwa niedosyt życia wewnętrznego, niedosyt duchowości rozumianej jako konkretna droga życia, droga do Pana Boga.

Jeśli masz pragnienie by we wspólnocie doświadczyć, że „wszystko jest łaską” to zapraszamy na spotkania w każdy wtorek.

Rozpoczynamy o godz. 1730 w kościele od adoracji Pana Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie. Jest to czas spotkania z Jezusem w ciszy.

Po Mszy św. około godz. 1830 spotykamy się w salce parafialnej na modlitwie różańcowej oraz wspólnym dzieleniu się i rozważaniu książki  ks. Dajczera pt.: „Rozważania o wierze”. Zapraszamy!

 

Odwiedzin :