Strona główna -> Wspólnoty parafialne -> Żywy różaniec


Historia Stowarzyszenia Żywego Różańca

 

Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Stowarzyszenie Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799-1862) w Lyonie w roku 1826. "Najważniejszą... rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich" -napisała wtedy. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później żywymi różami. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi. Celem Stowarzyszenia Żywego Różańca jest według Założycielki wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła. Dziełu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz ojciec generał Zakonu Kaznodziejskiego, który przyłączył Stowarzyszenie Żywego Różańca do wielkiej historycznej dominikańskiej Rodziny Różańcowej, obejmującej Bractwa Różańcowe i Różaniec Wieczysty. Wkrótce papież Grzegorz XVI wydał 'breve' aprobujące stowarzyszenie. Żywy Różaniec w krótkim czasie rozprzestrzenił się w całej Francji, a następnie na świecie. Po pięciu latach, w roku 1831, Paulina Jaricot napisała:  "Liczba odmawiających dziesiątek różańca rośnie z niewiarygodną szybkością we Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Anglii i wielu regionach Ameryki. (...) Wszędzie, gdzie tworzą się piętnastki, można zauważyć nie notowane wcześniej umacnianie się dobra". Kilka lat później dodała: "Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata".

Papież Leon XIII w breve z 13 czerwca 1881 roku napisał m.in.:                                          

"Paulinie Jaricot ... zawdzięczamy szczęśliwy pomysł rozdzielenia wśród piętnastu osób piętnastu dziesiątków Różańca. W ten sposób ... cudownie rozpowszechniła i uczyniła nieustanną modlitwę do Matki Bożej".

Gdy kilkadziesiąt lat później powstały Papieskie Dzieła Misyjne, Żywy Różaniec w naturalny sposób stał się ich wiernym współpracownikiem.                                                                              

Rozpoczynając 25. rok swojego pontyfikatu, Jan Paweł II w liście apostolskim zatytułowanym Różaniec Dziewicy Maryi  ogłosił Rok Różańca (okres od października 2002 do października 2003 roku). Ojciec Święty wprowadził nową część różańca, tajemnice światła, uwzględniające lata publicznej działalności Pana Jezusa, aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii. Odtąd cały różaniec liczy 20 tajemnic, czyli żywe róże składają się z 20 osób.

 

Ceremoniał Żywego Różańca                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        

Obecnie Żywy Różaniec istnieje prawie w każdej parafii. W Polsce obowiązuje Ceremoniał Żywego Różańca, opracowany przez ojca Szymona Niezgodę OP w roku 1977 dla uczczenia stulecia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie, zatwierdzony przez Prymasa Polski, Stefana kardynała Wyszyńskiego.

Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku, mianowicie:

¡         w dniu przyjęcia do Żywego Różańca,

¡         Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),

¡         Ofiarowania Pańskiego (2 II),

¡         Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III),

¡         Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym),

¡         Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII),

¡         w święto Królowej Różańca świętego (w naszej Parafii w pierwszą niedzielę października)

¡         oraz Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII).

 

Róże Różańcowe w parafii Św. Barbary:

W naszej parafii wspólnota Żywego Różańca istnieje od początku jej powstania. Zgodnie z Ceremoniałem, Żywym Różańcem kieruje Rada, którą tworzą zelatorzy, czyli kierownicy, wszystkich róż. Każda roża ma też swojego patrona. W naszej wspólnocie jest dziesięć róż:

1.Św. Barbary  (Rozalia Kot)

2.Św. Teresy od Dzieciątka Jezus  (Halina Warzecha)

3.Św.Cecylii  (Zofia Nowak)

4.Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej  (Sabina Zięba)

5.Św. Królowej Jadwigi  (Halina Gątkowska)

6.Św. Józefa  (Andrzej Pisarski)

7.Św. Rafała  (Zofia Gadula)

8.Św. Michała Archanioła (Anna Nowicka)

9.Niepokalanego Serca NMP  (Jadwiga Pisarska)

10.Matki Bożej Różańcowej  (Helena Łabuz)


Raz w miesiącu członkowie Żywego Różańca mają spotkanie formacyjne i dokonują zmiany tajemnic różańcowych. W naszej Parafii w pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 700

Wspólnota Żywego Różańca uczestniczy każdorazowo w pogrzebie zmarłego członka oraz w specjalnie zamawianej Mszy św.

Każda Róża w wyznaczonym miesiącu zamawia cztery Msze Święte w I Piątek w I Sobotę oraz za żywych i zmarłych członków Różańca.

Różaniec odmawiany jest też każdego dnia po Mszy Świętej o godz. 700

W naszej parafii członkowie stowarzyszenia modlą się w intencjach apostolstwa modlitwy wyznaczanych na każdy miesiąc.

Opiekunem Żywego Różańca jest ks. Adrian Piętka.

 

 

Odwiedzin :